Editörden

---

Savaşsız, Barış Dolu Bir Dünya Diliyoruz

Bazı anlar gelir, mimarlıktan, sanattan, evrensel kültür değerlerinin korunmasından bahsetmek lüks kaçabilir. Kimilerine abesle uğraşılıyormuş izlenimi bile verebilir. Mimarlığın toplum gözünde değerinin yükseltilmesinin öneminden, üretilen ürünlerin halkın beğeni düzeyini, yaşam kalitesini yükselteceğinden bahsedebilirsiniz. Bu tür sözler Irak’ta bir mimar için, özellikle bugünlerde, çok aykırı gelecektir.

Mimarlık adına güzel şeylerden bahsetmeye insanın dilinin varmadığı, toz duman içerisindeki günlerden geçiyoruz. Felluce’de yaşananların ciddi bir yabancılaşmanın eşliğinde izlendiğini gözlüyorum. Günlük hava raporu dinler gibi, ölen Amerikan askerlerinin sayısını ve askeri durumu anlatan raporları dinliyor, “öteki”leştirdiklerimizin ne durumda olduklarını, ne yiyip ne içtiklerini; yaralarını nasıl sardıklarını merak bile etmiyoruz. Sokaklarda bırakılmış insan ölülerinin TV’de gösterilmesi bizleri irkiltiyor, neredeyse gösterilmemesini isteyeceğiz.

Aynı coğrafyayı paylaşıyoruz, yüzyıllardır birlikte benzer kültürlerin mirasçısı olarak bugünlere gelmişiz. Bir Iraklı meslektaşımızı düşünelim. Ülkesinin geçmişten günümüze aktarılmış ne kadar kültür ve sanat değeri yüksek eseri varsa yağmalanmış, yıkılmış, talan edilmiş. Ne olduklarına bakılmaksızın, sivil, asker herkes tonlarca bombanın altında ezilmiş kalmış. Dünyanın en eski yerleşimlerinin bulunduğu arkeolojik sit alanları tahrip edilmiş. Tarihteki Moğol akınlarına benzer bir yıkıcılıkla ve hoyratlıkla mevcut kent dokuları, mabetler tahrip edilmiş. Bu arada belki de özene bezene yaptığınız yapılarınız yıkılmış, mermi delikleriyle kevgire dönmüş durumda. Üstelik yıkıntıların altında yakınınızı aradığınızdan sizin bunları görecek gözünüz, düşünecek zamanınız da olmayabilir.

Kimse böylesi bir vahşeti hak etmemiştir. Göstereceğimiz tepki, eminim, karamsarlık sisinin yoğunluğunu hafifletecektir, hepimiz için. Savaşın, afetlerin yüzlere yansıyan dehşetini en çok kadınlarda ve çocuklarda görüyoruz. Bu sayımızın dosya konusunu “Mimarlık ve Cinsiyet” olarak belirtmiştik. Dosyadaki yazılarla konunun çok boyutluluğunu yansıtmayı hedefledik. Diğer dosyalarımızda olduğu gibi bu konunun da kapanmayacağını ve benzer katkılara açık olduğumuzu belirtmek isterim.

UIA 2005 İstanbul Kongresi yaklaşıyor. Görevli arkadaşlarımız Kongre’nin başarılı geçmesi için ellerinden gelen gayreti gösteriyorlar. Bilim Komitesi’nin değerlendirmesine sunulan bildiri özetlerinin çokluğu, Kongre’nin içerik zenginliği açısından verimli olacağının işareti sayılabilir. Hazırlanan sergilerle, katılması kesinleşen mimarlarla ilgili haberler, Temmuz ayında İstanbul’da
nasıl bir mimarlık şöleninin olacağının ipuçlarını veriyor. Kongre’ye Türkiye’den katkıların derlenmesi ve katılımın sağlanması için yoğun bir etkinlik programı da sürdürülüyor. Bütün bu çabalara değmesini diliyoruz.

Gelecek sayımızın konusunu “Mimarlık ve Gelecek” olarak duyurmuştuk. Kubilay Önal’ın editörlüğünde hazırlanacak dosyada, yakın gelecekte mesleğimizi ilgilendiren sorunlarla ilgili saptamalar, konuyla ilgili denemeler bulacaksınız. Bu dosya, UIA 2005 İstanbul Kongresi’ne götürmek, bütün dünyadan gelecek meslektaşlarımızla paylaşmak ve tartışmak istediğimiz sorunları sıralamamıza da önemli ölçüde olanak verecek. Yeni sayılarda buluşmak üzere…

* * *
Yayın Kurulu üyemiz Gül Köksal’ın bir kızı oldu. Köksal ailesine mutluluklar, Derin bebeğe sıhhatli uzun ömürler diliyoruz. Tüm okurlarımızın yeni yılını kutluyor, savaşsız barış dolu günler diliyoruz.

H. Bülend Tuna